YOGYAKARTA - Met twee tickets Batam-Jakarta-Yogyakarta in de hand poogden we vanochtend vroeg richting de eindbestemming Yogyakarta te komen. Bij het krieken van de dag bleek dat het vliegveld van Yogyakarta nog altijd gesloten was, en dat dit wellicht voorlopig ook nog wel zo zou blijven. Dus dat werd zeker niet vliegen naar Yogya vandaag.
Wel vertrok de eerste vlucht netjes om 09:20 lokale tijd vanaf Hang Nadim op Batam en rond elf uur waren we dan ook in Jakarta. Daar kregen we inderdaad de bevestiging dat Yogyakarta nog altijd gesloten was en dat we dus geen gebruik konden maken van onze transit vlucht. Of we ons wilden melden aan de andere balie voor verdere 'aanbiedingen'.
Ik wilde graag de mogelijkheid om naar Solo te vliegen als het vliegveld open was, ook Semarang was nog een optie, want ik wilde voorkomen dat ik met de trein of zelfs de bus moest gaan. Ik wilde dan ook graag aanhoren wat Lion Air me zou aanbieden. En dat bleek eenvoudig te zijn, ik kon 'direct' boarden voor de vlucht naar Solo.

Aankomst op Adi Soemarmo bij Solo, op nog ruim een uur afstand van de stad Yogyakarta.
En dat direct was inderdaad direct, dus geen twee uur wachten met mogelijkheid op vertragingen. We kregen onze boarding passen en konden direct het vliegtuig inlopen naar onze plaatsen op rij 15. Binnen een minuut of 20 hingen we al in de lucht en een uurtje later landden we zonder problemen, maar wel in de buurt van een flink noodweer, netjes op Adi Soemarmo bij Solo.
Ik wilde niet al te lang wachten met doorreizen, niet precies wetende wat ik in Yogya zou aantreffen. Ik bestelde dus netjes bij de balie een taxi die ons voor 205.000 Rupiah helemaal naar Jalan Prawirotaman in Yogyakarta zou brengen. De chauffeur had net zijn auto ontdaan van wat vulkanisch stof, maar kreeg onder weg te maken met meer stof en noodweer.
In ruim een uur draaiden we via de Janti fly-over de rondweg van Yogya op. Onderweg inderdaad stof, regen en een beetje modder, maar het meeste stof was over het algemeen al weer verdwenen waar het geregend had. Ook in de buurt van ons hotel - we vonden een plekje in Tulips Hotel - was het normaal stoffig.

Vroeg op de avond stonden er tientallen mensen op de brug over de Kali Code in hartje Yogyakarta te kijken naar het kolkende water.
Na een snelle late lunch, het inchecken in het hotel en het ophalen van de motor eerst even wat boodschappen gedaan. Op de weg terug een kleine ronde gemaakt langs een deel van de noordelijke rondweg, maar niet veel bijzonders aangetroffen. De Code rivier, die door hartje Yogya stroomt, was flink aangezwollen, maar omdat het al donker was, was ook hier niet veel te zien.
Het plan is nu om morgen op de motor eerst Jalan Kaliurang op te rijden voor zover dat toegestaan is. Meer dan 100 doden is voor mij genoeg reden om ook geen zijweggetjes te zoeken om toch lekker dicht in de buurt van het gevaar te komen bovendien. Met een beetje vroeg vertrekken kunnen we hopelijk in de ochtend nog een glimps opvangen van de Merapi vulkaan.