blog.indonesiepagina.nl - De weg repareren tussen de regen door

PANGANDARAN - De eerste avond en nacht in Pangandaran stonden in het teken van regen. Gelukkig was het de ochtend weer geheel droog, al begon het met een geheel bewolkte hemel waardoor de natte kleding van de avond ervoor weinig kans had om snel te drogen. Pas toen ik de eerste buurtgenoten met de vrachtwagen hoorde arriveren begon er een waterig zonnetje te schijnen.

Er zou vandaag gewerkt worden aan de weg - dichten van de grootste gaten en op sommige plekken het afvoer van regenwater verbeteren - maar omdat de vrees bestond dat het al vroeg zou gaan regenen werd er al zeer vroeg begonnen met het warm stoken van het teer dat later over de afgedichtte gaten zou worden uitgedruppeld.

Zo stond ik dus op met een lichte geur van gesmolten teer in mijn neus, en die was al behoorlijk verstopt van de regenbui er voor, want daar kan ik niet tegen zo op de motor. Pas toen de gids voor later op de dag niet direct kwam opdagen besloot ik na het internetten - met tergend trage snelheid - nog maar even een praatje te gaan maken met de harde werkers.

Ik pakte mijn camera en liep achter een kar met heet teer aan om uit te komen op de plek waar de werkzaamheden reeds begonnen waren. Een man of tien was hier al druk bezig om de gaten af te vullen met scherpe stenen en steentjes zodat een wals - hard slingeren om die draaiende te krijgen overigens - deze even flink kon aanduwen.

Teer wordt met de hand warmgestookt om vervolgens uitgegoten te worden over de kapotte delen van de te repareren weg. © indonesiepagina.nl

Met flink wat gekraak kwamen de steentjes zo redelijk geordend in het gat in het wegdek te zitten en was de volgende stap weggelegd voor de mannen met het hete teervat naast zich. Met een emmertje van een liter of twee aan een stok werd er vloeibaar teer uit het grote vat geschept om uitgesproeid te worden over de net opgevulde en aangetrilde gaten.

Direct erna werd er zand op het teer gestrooid zodat - na wat aanvegen - de weg weer direct gebruikt kon worden door een enkele kennelijk haastige motorrijder. Haast en het leven hier gaan niet echt samen, maar als men op de weg zit is de situatie ineens geheel anders voor zover ik merkte. De werkers die in hun eigen kleding en gewoon op slippers hun werk deden waren ook niet echt onder de indruk.

Binnen enkele uren was men in straat om vele honderden meters aan gaten zo te dichten, en kennelijk net op tijd was men tot waar men wilde komen want nog voor de eerste donders te horen waren - alleen een donkere lucht gaf aan dat het zou gaan regenen - kwamen de meeste werkers alweer teruglopen. Ik vraag me alleen af of dat stuk beton wat ze elders gestort hebben de stortbui overleefd heeft.

Gerelateerde blog artikelen (categorie 'Cultuur'):
26 March 2010 · Dangdut toch geen porno!?
28 February 2010 · Politie Medan doorzoekt hotels naar hoertjes
13 February 2010 · Meer beperkingen op importeren films naar Indonesië
07 February 2010 · Jakarta International Java Jazz Festival 2010
11 January 2010 · Angklung wordt voorgesteld als werelderfgoed
24 December 2009 · UNESCO wil drie plekken op Bali als nieuw cultureel erfgoed