blog.indonesiepagina.nl - Op de rijstvelden is het pas echt stil

DESA BINANGUN - Als je eenmaal die voettocht naar de rijstvelden hebt afgelegd merk je bij het rust houden dat het hier toch wel heel erg stil is. Op enige afstand mogen dan wel mensen aan het werk zijn, maar die produceren geluiden die niet alles overstemmend zijn, zolang men maar niet met de kettingzaag aan de slag gaat om een oude kokos-palm te vellen.

Het planten van nieuwe padi (rijstplantjes) gaat in een vlotte beweging met de hand en er is geen machine voor nodig om ze te planten. Sterker nog, een machine van enige soort kan hier vrijwel zeker totaal niet uit te voeten vanwege de onregelmatige vorm van de velden en het alom aanwezige water, zeker als de plantjes geplant moeten worden. Het enige wat je hoort is de schelle stem van nenek (oma) die al grappend haar rijtjes plantjes in het modderige water prikt.

Een drietal mannen zit op korte afstand van 'onze' gubug een sigaretjes te roken, ogenschijnlijk klaar met hun zwaardere werkzaamheden. Alle randen van de op dit moment bewerkte rijstvelden zien er weer strak uit, netjes bijgewerkt met de pacul (soort spade) en andere eenvoudige gereedschap. Ook is op een punt de irrigatie vernieuwd, twee bamboe-pijpen doen hier het werk.

Als er een vraag is aan een andere persoon ergens op de heuvel, hoef je eenvoudigweg iets te vragen en je zult weldra antwoord krijgen. Schreeuwen is hier niet nodig want er zijn verder geen andere geluiden en dus draagt de geluid van een menselijke stem behoorlijk ver. Soms lijkt het zelfs alsof mensen in zichzelf praten, tot ze plotseling antwoord krijgen van een stem honderd meter verderop.

Als je dan even de tijd neemt om lekker languit te gaan liggen om te genieten van je welverdiende rust, merk je zo mogelijk nog veel meer van die enorme stilte die hier heerst. Het enige wat ik in eerste instantie hoorde was het kabbelen van het beekje direct achter de gubug. Even later kwamen daar de geluiden van allerlei vogels, insecten en andere dieren bij, en nog wat later hoorde ik ook het geluid van een kapmes dat her en der grote bladeren van een bananenboom afsneed.

Dat is inderdaad wel heel erg rustig. Zo rustig dat je bijna de grote stad weer hoort omdat het daar altijd rumoerig en druk lijkt te zijn, zeker in vergelijking met het leven op dit platteland. Voor de komende dagen is dit dus prima uit te houden. Hopelijk is er voordat we weer teruggaan nog een kans om even helemaal tot rust te komen, want thuis is het ook maar druk, met veel volk over de vloer en een televisie die de hele avond aan staat, al is het maar als achtergrond.

Een praatgrage oma bezig met planten van rijst.

Gerelateerde blog artikelen (categorie 'Reizen'):
10 December 2009 · Naar de gunung
09 December 2009 · Een nacht lang regen en onweer
08 December 2009 · Garuda Indonesia en KLM gaan samenwerken
08 December 2009 · Help, wat is dat water koud!
07 December 2009 · Terug in de rust van de desa
06 December 2009 · Wachten langs de tolweg