|
De nieuwe Gajayana tussen Malang en Jakarta #3
|
BATAM - Ik werd weer wakker toen we al bij Cirebon waren en we daar in de vroegte van de ochtend weer vertrokken. Het begon langzamerhand weer licht te worden en de eerste mensen waren rond zonsopgang alweer aan het werk op hun rijstvelden, die als altijd een spel van kleuren laten zien, van het frisse groen van jonge aanplant tot het bruin van de net geoogste padi en de stoppels op de droge velden.
De rit zou nu nog enkele uren duren, zodat ik op mijn gemak nog even een laatste waardeloze film kon kijken op dat nieuwe televisiescherm wat vooraan in de wagon hing. Het is me trouwens inmiddels ook duidelijk geworden waarom er helemaal achterin de wagon ook zo'n scherm hangt.
De stoelen, eigenlijk een setje van twee, kunnen horizontaal om hun as gedraaid worden, zodat ze precies de andere kant uit op staan. Dat is een leuk geintje van PT INKA, draaibare stoelen. En warempel werkt het nog ook. Gezinnen kunnen zo twee keer twee stoelen naar elkaar toe draaien, waardoor er in het midden nog meer bergruimte is voor allerlei grote dozen en tassen, want de gemiddelde Indonesiër lijkt zijn huis mee te slepen tijdens iedere reis.
Als de trein steeds verder in de richting van het Speciaal Hoofdstedelijk Gebied Jakarta komt, mindert de trein vaart. De bevolkingsdichtheid neemt hier dramatisch toe waardoor er altijd wel mensen op de rails te vinden zijn. Een markt hier, oversteken via de korte route daar en af en toe een voertuig dat zich in complete stilstand midden op de overweg bevind.
Naar mate we dichter in de buurt van station Jatinegara komen – dat is tegenwoordig eigenlijk al midden tussen de kampungs (hier best vertaald als 'buitenwijken') van Jakarta – neemt de zichtbare vervuiling enorm toe. Overal liggen hopen afval langs de kant van het spoor, in sloten, kanalen en rijstvelden.
Ze gooien het afval netjes over de betonnen muur die tussen de woonwijken en de sporen staan. Zo netjes is men dus met het opruimen van hun eigen omgeving, en inderdaad, de wijk zelf is schoon, maar ondertussen wordt de directe omgeving flink vergiftigd met allerlei materialen die nog honderden jaren blijven liggen als men op deze manier van hun afval denkt af te komen.
Ons plan om in Jatinegara uit te stappen schrapten we toen we dagen dat het meer een vuilnisbelt was dan een station. We stapten uiteindelijk in het schonere en beter georganiseerde Gambir uit om met de taxi het laatste stuk van onze reis te voltooien. Zo waren we een uur of 15 onderweg van deur naar deur.
|
Geplaatst in Reizen @ 24 November 2009 05:23 CET door Jeroen ·  · link
|
|
Reacties
|
|
Er zijn nog geen reacties op dit blog-artikel. Geef als eerste een reactie hier!
|
|
Log in om een reactie te geven
|
Je bent niet ingelogged op de website. Je moet ingelogged zijn om een reactie te geven op dit blog-artikel.
· Als je reeds een gebruikernaam hebt, log dan in.
· Als je je wachtwoord kwijt bent, haal dan een nieuwe.
· Als je nog geen gebruikersnaam hebt, maak er dan een aan.
|
|
|
|
OVER DIT ARTIKEL
|
Voeg dit blog-artikel toe aan je email, je eigen blog, MySpace, Facebook, of waar dan ook via AddThis:
|
Login Als je email meldingen wil ontvangen voor reacties die gegeven worden op dit blog-artikel. Je krijgt de email direct nadat het bericht geplaatst is.
|
|
Op zoek naar tickets voor vluchten in Indonesië? Dan is hier nu de oplossing voor je! Tickets bestel je gewoon via ticketindonesia.info.
|
|
Blog archief
|
· 2012, 180 artikelen
· 2011, 703 artikelen
· 2010, 636 artikelen
· 2009, 885 artikelen
· 2008, 498 artikelen
· 2007, 527 artikelen
· 2006, 315 artikelen
· 2005, 181 artikelen
· 2004, 30 artikelen
· 2003, 8 artikelen
|
|
Populaire tags
|
Ieder uur automatisch gegenereerd
|
|
'Blog' feed