blog.indonesiepagina.nl - Aan domme agenten geen gebrek

LIPPO CIKARANG - Het is niet voor het eerst en ook zeker niet voor het laatst dat ik op mijn motor in die welbekende 'fuik' rijdt. Dit wil zeggen dat alle motorrijders aan de kant gezet worden door de politie voor controle op hun papieren. Bij papieren moet je hier denken aan het bij hebben van een geldig STNK ('kentekenbewijs') en SIM C ('motor rijbewijs').

Standaard controle die eigenlijk dagelijks wel ergens in de buurt gehouden wordt, maar toch zijn er altijd weer hele stammen die de regeltjes niet navolgen en dus geld uit hun zakken kan worden geklopt. Een dergelijke controle wordt regelmatig gehouden aan de doorgaande weg waarmee je Lippo Cikarang binnen komt. Er staan dan enkele tientallen agenten her en der op de weg om de motorrijders uit het verkeer te pikken.

Doordat agenten willekeurig verdeeld over de twee rijbanen staan stroopt het verkeer al snel op tot het kruispunt, een teken voor motorrijders die later komen om direct rechtsomkeert te maken om niet in de fuik te rijden. De eerdere voorbijgangers hebben echter minder geluk. Ach, wat is geluk hebben. Als je je papieren op orde hebt kost het een minuutje, voor de Indonesiër twee want die heeft zijn papieren verstopt onder drie lagen kleding opgevouwen in zijn onderbroek krijg ik soms het vermoeden.

Ik reed eind vorige week in een dergelijke fuik. Ik had uiteraard mijn papieren bij me en ook gewoon een standaard helm op. Dat zijn de vereisten waarop gecontroleerd wordt, voldoe je daaraan zal mijnheer de agent niet verder zoeken. Voldoe je er echter niet aan, dan kan die extra derde passagier, missende spion ('achteruitkijkspiegel') of een niet officiële kentekenplaat ineens een probleem worden.

Ik werd als een Indonesiër naar de kant van de weg gestuurd en aangesproken op een toon die men in Indonesië eigenlijk alleen gebruikt tegen Indonesiërs, niet tegen vreemdelingen. Ik kon de agent dat niet kwalijk nemen, want pas bij het omhoog doen van mijn vizier wist hij dat hij te maken had met een buitenlander. Op dat moment gaat het gesprek direct op een andere toon verder, waarbij de agent een stapje nederiger wordt.

Of ik mijn rijbewijs en kentekenbewijs bij me had. Dat had ik uiteraard. Eerder dit jaar reed ik nog rond met een zelf verlengd ANWB internationaal rijbewijs, maar ik had in mei in Nederland ook maar even een nieuwe gehaald. Deze zat in een plastic hoesje onder mijn jok ('zitting van de motor'). Ik haalde hem uit het plastic en overhandigde hem tezamen met mijn nog net niet verlopen STNK aan de agent.

Na een minuut serieus doen vroeg hij zich af wat er nu nog miste. Daar kwam hij achter toen ik het boekje open bladerde naar de pagina waarop mijn foto en naam vermeld stonden. Dat had hij zelf namelijk niet kunnen vinden, waarop hij bijna wilde weglopen om een collega aan te spreken. Om het allemaal niet langer te laten duren dan noodzakelijk loste ik het probleem voor hem op. “Hoeveel heeft die moeten betalen om agent te worden,” schoot er door me heen. Maar zoiets houd je voor je, ook al wordt je als Indonesiër aangesproken.

Gerelateerde link:
Kepolisan Negara Republik Indonesia

Gerelateerde blog artikelen (categorie 'Algemeen'):
20 October 2009 · Grond Sari Club als donatie aan park project?
19 October 2009 · En toen was het donker
15 October 2009 · Twee restaurants Bali bij beste tien in Azie
05 October 2009 · Vijf minuten durende 'pornofilm' verspreidt zich in Kediri
29 September 2009 · Geen porno voor ambtenaren in Makassar
24 September 2009 · Bandung krijgt vandaag zijn eigen busway