blog.indonesiepagina.nl - Een wereld van sneeuw en ijs in Yogyakarta

YOGYAKARTA - Ja, de titel lijkt op pure misleiding, maar het schijnt toch niet helemaal zo te zijn. Reeds langere tijd, bijna anderhalf jaar, is er in Yogyakarta een heuse ijsbaan beschikbaar voor diegenen die graag een baantje willen trekken of gewoon eens gek willen doen op twee van die ijzeren dingen onder je voeten. Dat wordt tenminste beweerd in de reclame die gemaakt werd voor de ijsbaan. Dat het in werkelijkheid een beetje anders is dan de reclame je graag doet geloven is natuurlijk niet verwonderlijk. Hoewel het blaadje van de reclame tijden lang ergens op een stapeltje 'nog te doen' heeft gelegen, was ik eerder al eens in de gelegenheid om een kijkje te nemen om te zien wat het nu precies allemaal inhield.

De enige ijsbaan van Yogyakarta is aangelegd op een van de meest onlogische plekken die je maar kunt bedenken. Yogyakarta is daarin echter niet uniek, ook de ijsbanen van Jakarta en Surabaya liggen op eenzelfde soort locaties, waarbij Jakarta - wanneer niet - weer eens de kroon spant met een ijsbaan, van flink formaat overigens, op de vierde verdieping van het Taman Anggrek winkelcentrum in West Jakarta. De ijsbaan in Yogyakarta ligt niet op de vierde verdieping, dan zou hij op het dak liggen, maar wel op de tweede verdieping. Inbegrepen is een gratis uitzicht op de doorgaande weg vanaf de ijsbaan.

Advertentie voor 'Sneewwereld Saphir' van, uitgegeven in juli 2007. © indonesiepagina.nl

Nu is het woord ijsbaan een vrij overdreven gesteld iets. Er ligt inderdaad ijs, maar een ijsbaan is het niet. Iemand die baantjes wil trekken kan hier niet terecht en zou in Jakarta nog de meeste ruimte hebben om wat te schaatsen. Echter een volle 400-meter zit er niet in, uiteraard is eigenlijk wel te stellen. Al zou er een volledige baan liggen, dan zeker niet op de 4e verdieping van een winkelcentrum, want puur door het gewicht zou die baan binnen de kortste keren in de kelder liggen. De baan van Yogya is nog wat kleiner, aangepast aan de grootte van de stad wellicht.

Met een afmeting van ongeveer een meter of 10 bij 15 is de ijsbaan van Yogyakarta meer een overgroot ijsje. Dat mag echter de pret niet drukken, want dagelijks zijn er mensen op het ijs te vinden, over het algemeen ingepakt in dikke jassen, handschoenen en een muts. Lekker koud is het boven het ijs namelijk. De glazen panelen om het ijs zijn er dan ook voornamelijk op gericht om de koude binnen te houden en niet om de niet betalende Indonesiërs buiten te houden, daarvoor zijn er gewoon medewerkers.

Een typisch Indonesische 'gezelligheid' hangt er rond de ijsbaan. Er is verder helemaal niets te doen op de hele verdieping, waardoor er ook maar weinig bezoekers op af komen. © indonesiepagina.nl

De paar mensen die op het ijs zijn kunnen voor een paar centen tijdje lang schaatsen. Zo kan men in ieder geval eens proberen - wellicht slechts een keer in hun leven - om op die twee gladde ijzers te staan. Het zorgt over het algemeen ook wel voor leuke stuntel-foto's, voor het geval men die nog een paar wilde maken met de mobieltjes. Het maakt dan niet eens uit of je die stuntelaar kent of niet. Leuk voor vrienden, kennissen en onbekenden om te laten zien hoe een ander zich niet staande kan houden op het ijs. Zelf maar niet proberen, want dan gaan anderen dergelijke foto's maken natuurlijk.

Helaas is de omgeving van de enige ijsbaan in Yogyakarta niet echt aantrekkelijk. Gesitueerd op de tweede verdieping (de eerste verdieping volgens de Indonesische telling, daar de eerste verdieping geteld wordt als upper ground floor) ligt het aan de voorkant van een verder vrijwel verlaten etage met gesloten rolluiken. Jammer om te zien hoe een dergelijk project aangepakt is. Natuurlijk zou de logica moeten zijn dat mensen toch wel naar de ijsbaan zouden komen en daardoor ook de rest van de verdieping wel vol verhuurders zou komen.

Niets is echter minder waar, aangezien Indonesiërs niet van lopen houden. Aangezien men al met de roltrap naar de tweede etage moet om überhaupt bij de ijsbaan aan te komen, is het direct naar binnen om de ijzers onder te binden, de tijd in te vullen en daarna lekker weer terug naar beneden te gaan om onderweg naar de auto nog even de boodschappen voor de komende week in te slaan bij de Diamond supermarkt.

De rest van de wereld van sneeuw is inmiddels als sneeuw voor de zon verdwenen en is wegens een gebrek aan succes ook niet meer herhaald sindsdien. Geen wonder ook, daar dit festijn ook georganiseerd werd in hetzelfde winkelcentrum als waar de ijsbaan gelegen is. Mocht er nog iemand op het idee komen om een 'wit' Yogyakarta te willen creëren voor de familiefoto's voor Kerst, dan is Ambarukmo Plaza wellicht een betere oplossing. Ruimte genoeg, geen lege winkels en een publiek dat beter bij dergelijke extravagante dingen past, gezien de vele 'vreemde' kentekenplaten in de garage.