blog.indonesiepagina.nl - Daar is het regenseizoen

YOGYAKARTA - Eerst met weerlicht en later met een rollende donder vanuit het zuiden komt een donker gebied met wolken naar het noorden opzetten. Nadat er gisteren in de namiddag al een bui of twee viel zit het er dik in dat ook dit weer voor regen gaat zorgen. Een teken dat het regenseizoen dan wellicht toch echt gaat beginnen. Wat aan de late kant, maar met een half jaar waarin vrijwel geen regen is gevallen is nu iedere druppel een Godsgeschenk voor de tuinders, boeren en mensen met een tuin. De regen van gisteren deed dienst als aankondiging en veegde in de vroege middag ook de straten schoon van het stof dat zich maandenlang heeft kunnen verzamelen op alle mogelijke en onmogelijke plaatsen.

Ineens besef ik me weer dat het alweer bijna november is, en hoewel wat later dan aangekondigd - maar wat niet in Indonesië - moest het er toch eens van komen. Het vorige regenseizoen was wat korter als gemiddeld en liet ook minder water achter. Met dat gegeven feit gingen we hier in Yogyakarta en omstreken de droge tijd tegemoet. Er werd gevreesd voor grootschalige tekorten, maar nu het droge seizoen dus afloopt hebben de mensen hier evenals de natuur zich er toch weer doorheen weten te helpen. Een flink weerlicht doet me opkijken naar buiten. Op het eerste tikken van de regen gaan de ogenschijnlijk verse groene blaadjes en bladeren op en neer. Wat een mooi gezicht om na al die maanden van droogte - hier in Yogya is inderdaad sindsdien vrijwel niets meer gevallen - weer eens lekker in de regen te zitten.

Hoewel het vanaf nu dus wel weer nodig is om een beetje rekening te houden met de vrijwel dagelijks terugkerende neerslag, en je dus of je zaken voor de eerste druppels gedaan moet hebben of gewoon een goed stuk plastic, paraplu of regenjas mee moet nemen om droog te blijven, is het over het algemeen geen dramatische verandering in het dagelijkse ritme. Het zeer op tijd opstaan hier werkt dan duidelijk in je voordeel; de keren dat het om zes uur in de ochtend regent, zijn per jaar wellicht op 1 vinger al te tellen, ruim gerekend op 1 hand. De overige dagen van het regenseizoen kennen en vrij regelmatig terugkerende middagregen die enkele uren aanhoudt, eens een enkele keer tot in de avonduurtjes, maar dus uiterst zelden tot de ochtend erna.

Niet zo zwaar als op deze foto, maar het regenseizoen gaat ons in ieder geval de komende maanden weer veel neerslag geven.

Nu is het wachten hoe de natuur zich de komende weken, zelfs dagen, gaat ontwikkelen. Ineens zal zeer binnenkort alles fris groen zijn, zullen planten die zich maandenlang hebben ingehouden een directe groeispurt inzetten om als eerste zoveel mogelijk daglicht op te vangen voor hun groei. Andere bomen schieten in bloei en zullen weldra aan de vorming van de meest lekkere vruchten beginnen. Een mooi voorbeeld zijn de rambutans, familie van de lychee. Begin deze maand droegen sommige soorten al hun bloesem en nu is het tijd geworden om als een idioot vruchten te gaan vormen zodat deze over een maand of twee gegeten kunnen worden. Een week of drie, vier lang iedere dag onbeperkt verse rambutans. Omdat het maar een relatief korte tijd is, is het gewoon genieten geblazen dus.

Tijdens het schrijven van dit stukje is er juist een onweersbui overgetrokken met enkele rake klappen. De bliksems geven gelukkig voldoende tijd om je op zo'n donder voor te bereiden. De regen is niet tropisch te noemen, het is meer dat gezeik van wat ik in Nederland ook ken. Maar dat zijn geen feiten van morgen. Het kan dan ineens zomaar een paar uur echt hozen, waarbij er gemakkelijk 50 millimeter water valt in een uurtje regen. Dat is 5 emmers water op een vierkante meter, daar kan geen tuinslang tegenop sproeien, want dat is wat nodig is met een tuintje tijdens het droge seizoen, zeker op het einde. Gelukkig doen de planten hier aan zelfregulatie; sommigen sterven vroeg in het droge seizoen af, maar hebben zich in de afgelopen week reeds hersteld. Alsof ze wisten dat het binnen een week zou gaan regenen. Welke meteoroloog kan ook zo goed voorspellen?

De rujak-verkoper maakt zijn ronde met een paraplu boven zijn hoofd en enkele schoolkinderen vermaken zich ook prima met deze eerste regens. Met een trillend lampje boven mijn hoofd en de noodstroom die zijn eerste noodkreet laat horen gaat de stroom direct uit. Dat was vroeg in het seizoen. Ineens realiseer ik me weer 100% dat het wel Indonesië is waar ik zit, en niet een modern Westers land met perfecte voorzieningen - die net zo hard falen. Mijn laptop doet zijn werk en laat me mijn schrijfsel netjes afmaken. Sterker nog, internet werkt gewoon vlekkeloos dus ik kan altijd nog op zoek naar plaatjes van strakblauwe luchten. Vooralsnog ga ik eerst hier maar eens een paar maanden van genieten.