blog.indonesiepagina.nl - De modderstroom die maar doorgaat

SIDOARJO - Terwijl voormalig president Suharto bekend stond als de 'Lachende Generaal', staat de huidige Indonesische president Susilo Bambang Yudhoyono ook bekend als de 'Huilende Generaal'. Hij liet zijn tranen vloeien toen hij een gesprek had met slachtoffers van de modderstroom bij Sidoarjo toen zij hun herinneringen ophaalden. Toen beloofde Yudhoyono directe compensatie. Nu, meer dan een jaar verder, heeft slechts een bedrijf betaald, en dat is Santos, de Australische olie en gas-onderzoeker.

Santos, dat een aandeel van 18 procent heeft in de boring die voor de meerderheid in handen is van Lapindo Brantas, stelt dat de betaalopdracht van de overheid geen direct effect heeft op het bedrijf. Een woordvoerder zegt dat Santos bij is met het kostenplaatje dat op dit moment op 21.1 miljoen euro staat.

De modderstroom, die actief is sinds 29 mei 2006, spuwt dagelijks zo'n 150.000 kubieke meter modder uit en kan mogelijk voor eeuwig doorgaan. Op dtit moment heeft het reeds een oppervlakte zo groot als Venetië bedekt. De Australisch artiest Susan Norrie heeft verscheidene video's gemaakt van de ramp om er op deze manier uit de hele wereld de aandacht op te vestigen. Sidoarjo ligt net ten zuiden van de tweede grootste stad van Indonesië, Surabaya.

De modderstroom, die lokaal beter bekend staat als 'Lapindo', heeft inmiddels 21,000 mensen verplicht doen evacueren. 23 scholen en 20 bedrijven hebben hun deuren moeten sluiten. Honderden hectares woongebieden en agratische landerijen zijn nu niet meer dan een modderig moeras. Ten minste 13 mensen zijn door ongelukken rondom de modderstroom om het leven gekomen.

Op dit moment is de modderstroom een macabere toeristenbestemming geworden. Sommige huizen liggen nu onder vijf meter modder en op andere plekken zijn slechts de daken nog te zien. De meeste evacuees leven nu in gehuurde huizen, zo' 2.500 anderen zitten in een vluchtelingenkamp in de centrale markt van Porong, bij Sidoarjo. Meer dan een jaar nu al wonen de mensen in hutjes op de nog altijd drukke markt. De meesten van hen hebben hun huis en hun baan verloren.

Zo'n 760 families weigeren de markt te verlaten. Ze willen eerst compensatie van de overheid zien. De overheid biedt ze 20 procent, terwijl de families 50 procent vragen. "De overheid koos dit als een tijdelijk opvangkamp en we gaan niet nog eens verhuizen," vertelt Bamtang Muryantoro, hoofd van het opvangkamp. "Maar de dorpelingen willen niet weg totdat er een goede compensatie is ontvangen. We zijn bezorgd. We geloven niet meer in de overheid. We regelen onze eigen zaakjes wel."

Wat het vertrouwen in de overheid verder ondermijnt is de aanwezigheid van Aburizal Bakrie in de huidige regering. Hij is de Minister van Welvaart en is tevens lid van dezelfde familie die de eigenaren waren van Lapindo Brantas. Eind 2006 hebben ze het bedrijf verkocht. Deze ogenschijnlijke belangenverstrengeling lijkt voor de Indonesische overheid geen probleem te zijn. Op dit moment wordt de betaling van compensatie aan duizenden slachtoffers vertraagd omdat ze niet beschikken over de juiste eigendomspapieren.