Welkom op blog.indonesiepagina.nl, de plek waar je allerlei artikelen zult vinden die op de een of andere manier gerelateerd zijn aan Indonesië. Op dit moment hebben we 4,074 artikelen voor je op dit blog staan. Log eerst in om reacties te plaatsen op artikelen. Artikelen die eerder als verhaal of nieuwsbericht werden geplaatst op staan hier ook, deze kun je vinden via het archief.

Om een email te ontvangen als er een nieuw artikel geplaatst is op blog.indonesiepagina.nl, log je eerst in en ga je dan naar de pagina 'instellingen' om je voorkeur te veranderen.

Om zelf een artikel aan te melden voor plaatsing op het blog log je eerst in en ga je dan de pagina 'artikel aanmelden' en vul je daar het formulier in.

Met de aankomst in Bandar Lampung was onze trip door Sumatra eigenlijk afgelopen en vermoeid door het vele reizen waren we er hard aan toe om het even een paar dagen rustiger aan te doen. De stad was niet echt geschikt voor sightseeing en een wandeling over de straat van ons hotel, de Jl. Raden Intan naar de Jl. Diponegoro of de Jl. Kartini was een gestrompel langs de kanten zonder trottoirs, uitkijkend voor de valkuilen in de vorm van onafgedekte stukken slokan tussen de her en der geparkeerde auto’s en scooters, terwijl de onverminderde stroom verkeer constant langs je heen raast.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 09 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

De volgende ochtend werd ik vroeg wakker door de oproep tot gebed dat de naburige moskee uitzond. Er klonk daarbij een meisjesstem die zo te horen een mooi sprookje vertelde, steeds onderbroken door de zangerige stem van de overste. Toen het begon te dagen ging ik op het balkon van mijn luxe kamer zitten en was getuige van een aandoenlijk schouwspel: grenzend aan de achtertuin van het hotel was een kleine stadskampung waar twee hanen om het hoogste woord schreeuwden terwijl twee peuters in hun blote kont elkaar achterna zaten. Vader was zijn kaki lima voor de jalan aan het klaarmaken; er moest iets op gekookt worden, wat precies kon ik niet zien, maar er zat een soort fluitketel op.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 08 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

We zaten een jam karet van anderhalf uur in de bushalte uit en toen het moment van vertrek aanbrak moesten we onze bagage naar een zijstraat slepen waar de bus stond te wachten. De barang barang moest er bovenop, dus zei ik 'hati hati' tegen de bijrijder die aan het stouwen was, waarop een medepassagier voor de grap 'explosive' antwoordde. 'Kami terroris', zei ik weer. Met veel moeite konden we in de vrij grote bus een plaats bij de achteruitgang claimen zodat we onze lange benen kwijt konden.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 07 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

We benutten onze tijd in Bukittinggi met het bijwerken van het dagboek, internetten, lanterfanten en vooral shoppen, want Bukittinggi is een gezellig stadje met veel mogelijkheden voor de consument. In een fotoshop werd een cd-rom gebrand van het fotomateriaal dat ik tot dan toe op onze trip geschoten had, kapotte horloges werden voor reparatie naar de tukang jam gebracht, nieuwe schoenen en kleding werden aangeschaft en we probeerden de verschillende eetcafés uit, maar bleven toch treuren over het in vlammen opgaan van ons geliefde restaurant.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 06 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

Na een ontbijt van bananenpannenkoeken gingen we de volgende ochtend onze spullen pakken en vroegen we onze gastvrouw Annie om de rekening op te maken. Terwijl ze bij ons boven kwam met de factuur riep Oce vanaf zijn terras de tip vooral niet te vergeten. De honderdduizend die Annie zelf van Paul had 'geleend' was niet op de eindrekening vermeld en daarom vond Paul dat dat de tip maar moest zijn.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 05 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

Het liep al tegen negen uur toen wij in het drukke haventje van Teluk Dalam aan land gingen, waar motorbestuurders en hoteleigenaars elkaar verdrongen om de klandizie van de bootpassagiers te verwerven. Wij werden aangesproken door een man met een Chinees uiterlijk, Perry geheten, en hij en een maat brachten ons op hun scooters naar Sorake Beach, waar wij een keur aan bungalows zouden kunnen verwachten. Onderweg daarheen reden we over een ons bekende weg die wij zeven jaar eerder als een bijna onberijdbare weg vol potholes hadden aangetroffen, maar die nu zeer redelijk was hersteld en waaraan op sommige plekken nog druk werd gewerkt.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 04 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

Al van verre zagen we the 'Fat Man' oftewel Samuel, op de kade in Parapat staan wachten op eventuele klandizie. We hadden niet anders verwacht omdat in deze barre tijden iedere cent commissie zwaar bevochten werd, en lieten ons meetronen naar zijn boekingskantoortje vlakbij. We hadden ons voorgenomen met de meest eenvoudige en goedkope Damri bus naar Sibolga te reizen tussen 'de gewone mensen'. We hadden er onze buik van vol om tussen de toeristenmeute te verkeren, zoals in het hotel op Samosir, en hadden er veel ongemak voor over om dat hoofdstuk voorlopig af te sluiten. Natuurlijk kwam Samuel meteen met folders aanzetten met luxe mogelijkheden, maar wij gaven te kennen dit keer een 'bad bus' te willen met slechte stoelen, waarop Samuel ons enigszins vreemd aankeek en ons boekte voor de Damri bus van 1 uur 's middags. Inmiddels kwam Shem binnengelopen, een intelligente goedlachse middendertiger die we bij ons vorige bezoek aan Samuel's reisburootje ook al ontmoet hadden.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 03 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

We hadden de vorige dag in het stasiun kereta api geïnformeerd naar de vertrektijden van de trein naar Rantauprapat en het bleek dat er slechts één trein per dag zou gaan, en wel om 7 uur in de ochtend. Ook wilden we alvast kaartjes kopen, maar dat kon pas vanaf een kwartier voor vertrek. We zouden meerijden tot aan Pematang Siantar, 128 km ten zuidoosten van Medan en de tweede stad van Noord Sumatra. Na een paar donuts met hagelslag als ontbijt installeerden we ons in een van de oude treinstellen die om half acht eindelijk in beweging kwam. Het werd een gehobbel van jewelste en de wagons schudden dat het een aard had toen de trein eenmaal een beetje vaart had ontwikkeld. In de bochten klonken er harde doffe klappen en bonken, veroorzaakt door schuifdeuren die door het heen en weer schudden open en dicht gingen, hetgeen klonk alsof een woedende man in een slechte B-film zich op een willekeurige belager afreageerde en hem alle hoeken en gaten van de coupé liet zien.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 02 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

Het was begin 2006 alweer zeven jaar geleden dat we gezamenlijk op pad waren en de keren dat wij, vaak onder het genot van een goed glas wijn, terugdachten aan die avontuurlijke uitstapjes werden steeds talrijker en we speelden vaak met de gedachte om gezamenlijk weer eens een reis die kant op te ondernemen. Het uiterste noorden in Aceh zouden we ditmaal overslaan vanwege de heropbouwactiviteiten na de tsunami en in plaats daarvan zou een groot deel van het zuiden van het eiland, onder de grote plaats Padang, bereisd gaan worden. Maar ook zouden we weer de overtocht naar het eiland Nias wagen, alleen al omdat er destijds veel fotomateriaal verloren was gegaan, maar ook omdat we met eigen ogen wilden zien hoe de situatie er zou zijn na de tsunami van 2004 en de aardbeving van 2005.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 01 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

In 1998 en 1999 maakten mijn reismaat Paul en ik voor het eerst kennis met het grote eiland Sumatra, toen we samen het noordelijke deel hiervan bereisden per minibus, taxi, Kijang, Damribus, angkut en ojek. We vlogen vanuit Jakarta via Medan naar Banda Aceh, toen die stad nog niet was getroffen door de latere vernietigende tsunami en er van een guerillaoorlog (tijdelijk?) niet veel te merken was. Het Nederlandse 'Kerkhop' lag er opgeruimd en goed verzorgd bij en we zagen de namen van meer dan 2000 gesneuvelde Nederlandse en Indische militairen die in de muren van de poort gebeiteld waren. We bezochten het zuidelijker gelegen en door het Gayogebergte omgeven plaatsje Takengon aan het adembenemende Tawarmeer, dat we, geplaagd door een geldzuchtige gids, weer hals over kop moesten verlaten. We verbleven in het historische en koloniale Bukit Kubu Hotel te Berastagi, en bemerkten toen al dat dit monumentale gebouw langzaam aan het afglijden was.

Geplaatst in Een tochtje in een mini Mitsubishibusje @ 00 december 2006 00:10 door Jeroen · link · 0 reacties

OVER DIT BLOG

Voeg dit blog toe aan je email, je eigen blog, MySpace, Facebook, of waar dan ook via AddThis: